Historie Valkhofpark

Hendrik_Hoogers_Valkhofpark_1810.jpg

Hendrik Hoogers, ca. 1810: Gezicht van't Valkhof agter de Romeinsche heele kapel op Overbetuwe, de Waal enz. (1810) Collectie Museum Het Valkhof Nijmegen.

 

Het Valkhofpark is aan het einde van de achttiende en begin negentiende eeuw aangelegd op en rond de resten van de Valkhofburcht. Sinds de aanleg is het park diverse malen herzien en heden ten dagen is van deze oude structuren niet veel over.

 

Het park is ontworpen in Engelse landschapsstijl door de Haarlemse landschapsarchitect J.D. Zocher senior. In het park bleven van de burcht de Sint-Nicolaaskapel bewaard en resten van de Sint-Maartenskapel, ook wel de Barbarossaruïne genoemd.

 

In de jaren '30 van de 19de eeuw werd 'het Hof' heringericht door Hendrik van Lunteren. Het Valkhofpark veranderde geleidelijk in een volkspark waar voor iedereen vertier was te vinden. Er werden meer banken geplaatst en er verscheen een muziekkiosk.

 

In 1886 heeft de Vlaamse tuinarchitect Lieven Rosseels het park opnieuw vorm gegeven, zodat het beter aansloot bij de stadsuitleg van 1878, met rondom de oude stad een brede gordel van parken, plantsoenen en singels. Er kwamen op de moeilijk begaanbare helling richting Waalkade wandelpaden en trappen. Ook de brug over de Voerweg werd geopend, die het Valkhof met het Kelfkensbos verbindt.

 

In de Tweede Wereldoorlog werd een drietal bunkers tegen de Valkhofheuvel aangebouwd. Ondanks zijn strategische ligging doorstond het park met zijn waardevolle bouwwerken de oorlog zonder al te veel schade. Bij de laatste opknapbeurt van het Valkhofpark in 1980 werden twee van de drie bunkers afgebroken.